1945

1945: Savaş bittiğinde Almanya harabeye dönmüştü. Birçok radyo da harap haldeydi. Yeni üretim söz konusu olmadığından, çok fazla onarım talebi vardı. Radyo satıcısı Max Grundig o zamanların ihtiyacını fark etti ve ilk iki Grundig cihazını üretti: Tubatest tüp test cihazı ve Novatest test cihazı.

Başarı için beklemesi bile gerekmedi. Schwabacher Caddesindeki küçük dükkan aynı yıl içinde Jakobiner Caddesindeki eski bir fabrikaya taşındı.

1946

1946: Radyolar Müttefikler tarafından sıkı bir şekilde kontrol ediliyordu. Max Grundig, tüpleri olmayan bir radyonun aslında bir radyo olmadığını düşündü. Böylece Heinzelmann doğdu. Kısa, orta ve uzun dalgaya sahip tek devreli radyo kiti en çok satan ürün haline geldi ve 1947 yılına gelindiğinde çok sayıda üretilir oldu.

1947: Heinzelmann o kadar başarılı oldu ki, yeni bir üretim yerine ihtiyaç duyuldu. İlk fabrika binaları Kurgarten Caddesindeki eski bir kaplıcanın arsasına kuruldu.

1948

1948: Para reformu istikrarlı bir ekonomik durumu da beraberinde getirdi. Tüketim mallarına olan talep muazzamdı. Grundig, ilk komple radyosu Weltklang'ı üretti. Dört adet tüp ve altı adet devre mükemmel çekiş sağlıyordu.

1949

1949: 150.000'inci radyo üretildi. Şirket büyümesine devam ediyordu: Bir ofis binası ile üç katlı bir üretim tesisi inşa edildi.
Yeni bir ürün imal edildi: 186 B/GW. Bu, bir kasa içindeki radyodan oluşan ilk taşınabilir radyolardan birine verilmiş olan ama ürünü tam da tanımlamayan bir addı. Bir yıl sonra, artık Grundig Boy olarak adlandırılan bu radyo pazarın gözdesi oldu.  

1950

1950: Yeni büyük montaj merkezinde 1.000 kişi çalışıyordu.

Çok yüksek frekans (VHF) Almanya'da kullanıma sunuldu ve sektörde yeni talepler oluşturdu. Grundig, 380 W modelini piyasaya sürdü. Bu süperheterodin (sesüstü yinelenimli) alıcının yedi AM ve sekiz FM devresi vardı. İlk defa, frekans bantları arasında düğmelere basılarak geçiş yapılabiliyordu.

380 W modeline verilen ad hem fiyatı hem de güç kaynağını gösteriyordu. Not: bir radyo tamircisi saatte bir mark kazanıyordu.

1951

1951: İlk TV setinin üretimi için yeni bir fabrika kuruldu. Grundig Avrupa'daki en büyük radyo üreticisi oldu.
 
Grundig, Nuremberg'deki Lumophon fabrikasını ve fabrikayla birlikte ilk Tape Recorder Reporter 300 teyp üretimini devraldı.
 
Savaş sonrası gerçekleşen "ekonomik mucize" sayesinde Almanya yollarındaki araba sayısı artıyordu. İnsanların yollarda müziksiz ve eğlencesiz kalmaması gerektiğini düşünen Grundig, Autosuper 248 modelini üretti. 

1952

1952: 25 Aralık tarihinde Almanya'daki ilk televizyon kanalı yayına başladı. Bunun anlamı, artık televizyon alıcılarının da üretilmesi gerektiğiydi. Yoğun araştırmaların ardından Grundig piyasaya FS 080 modelini sürdü.
 
Aynı yıl içinde ilk taşınabilir bant kaydedicisi olan Reporter 500 L teybi yaratıldı. Teknik veriler: hız 19 cm/sn, frekans dönüşümü 50 Hz ila 10 Hz, gövde içi amplifikatör ve hoparlör. 

1953

1953: Televizyon tüm dikkatlerin odak noktası olsa da, TV setlerinin çoğu oldukça pahalıydı ve 1.000 Markın epeyce üzerinde fiyata sahipti. Fakat Grundig Television Receiver 210 modelini 998 Marka almak mümkündü. Bu setin özellikleri: 14-inch ekrana sahip tablalı televizyondu.

Heinzelmann 1 saatli radyo modeli mutfaklarda kullanım için tasarlanmıştı. Zamanlayıcıya birçok elektrikli aygıt bağlanabiliyordu. Bu aygıt daha sonraları yatak odalarına taşınarak alarm saatli radyo adını alacaktı.  

1954

1954: Çok kısa frekanslı (VHF) radyonun kullanıma girmesi yeni ses kalitesi alanını açtı; dinamik yan hoparlörler 3-D ses kalitesi yaratıyordu. Bu yılın en üst düzey cihazı beş hoparlörlü, on bir AM ve FM devresine sahip 5050W/3 D modeliydi ve kısa, orta ve uzun dalgaların yanı sıra, VHF yayınını da alabiliyordu. Fiyatı: 695 Marktı.

Stenorette A, Grundig'in ilk dikte makinesidir. Yeşil renginden dolayı "ağaç kurbağası" lakabını almıştır. 6 cm/sn bant hızı ile azami kayıt süresi 30 dakikaydı. Taşınabilir bant kayıt cihazı TK 919 Record yarı profesyonel kullanıma uygundu. Bandı otomatik çeviren ilk teybin fiyatı 1.125 Marktı.